Nasze bociany

Grabówcu przy posesji numer 11 znajduje się od wielu lat gniazdo bocianie. Te piękne ptaki odwiedzają nas co roku. Zapraszamy do ich obserwacji za pośrednictwem naszej strony oraz do zapoznania się z ich życiem i zwyczajami.

GALERIA ZDJĘĆ

1.jpg 2.jpg 3.jpg 4.jpg 5.jpg 6.jpg 7.jpg 8.jpg 9.jpg 10.jpg 11.jpg 12.jpg 13.jpg 14.jpg 15.jpg 16.jpg 18.jpg 19.jpg 20.jpg 21.jpg 22.jpg
b1.JPG b2.JPG b3.JPG b4.JPG b5.JPG b6.JPG b7.JPG b8.JPG b9.JPG b10.JPG b11.jpg b12.JPG

(kliknij na zdjęcie aby powiększyć)


ROK Z ŻYCIA BOCIANA…

STYCZEŃ

Polskie bociany przebywają na zimowiskach w Afryce Środkowowschodniej i Południowej.

LUTY

Rozpoczynają wiosenną wędrówkę. Opuszczają tereny zimowiskowe i kierują się w stronę lęgowisk. Dziennie pokonują średnio 250 km. W miejscach obfitujących w pożywienie zatrzymują się, aby odpocząć i zregenerować siły.

MARZEC

Ptaki w początkach miesiąca przekraczają Kanał Sueski i pozostawiając sobą Afrykę wędrując na północ wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego, przez Turcję, cieśninę Bosfor do Europy. Do Polski pierwsze bociany docierają w drugiej połowie miesiąca.

KWIECIEŃ

Bociany naprawiają gniazda i przystępują do lęgów. Wysiadywanie jaj trwa 33-34 dni.

MAJ

Wykluwają się pisklęta. Trwa okres intensywnego karmienia i wychowywania młodych. Para posiadająca cztery podrastające młode musi dostarczyć im codziennie ok. 3 kg pożywienia. Dlatego też dorosłe ptaki w okresie wychowu potomstwa muszą żerować nawet ok. 10 godzin.

CZERWIEC

Młode bociany potrafią już stać na gnieździe zaczynają ćwiczyć mięśnie skrzydeł.

LIPIEC

Młode osiągają rozmiary dorosłych osobników, uczą się sztuki latania i w drugiej połowie miesiąca potrafią już wykonywać samodzielne loty. W ciągu dnia żerują z rodzicami, na noc wracają do gniazda.

SIERPIEŃ

Wszystkie bocianie rodziny szykują się do jesiennej wędrówki na zimowiska. Opuszczają gniazda i zbierają się w stada, tworząc tzw. sejmiki. W ostatniej dekadzie miesiąca wyruszają w drogę na południe. Lecą nad Ukrainą, dalej wzdłuż wybrzeży Morza Czarnego(przez Rumunię, Bułgarię do Turcji). Podczas wędrówki bociany potrafią przelecieć dziennie nawet ponad 500 km, choć zwykle pokonują 200 km. Co pewien czas odpoczywają dzień lub dwa w miejscach obfitych w pożywienie.

WRZESIEŃ

Przekraczają cieśninę Bosfor, lecą nad Turcją, dalej wzdłuż wybrzeży Morza Śródziemnego(przez Syrię, Liban, Izrael). W Izraelu odpoczywają 7-10 dni dla nabrania sił do dalszej wędrówki. Pod koniec miesiąca docierają do Egiptu i podążają na południe wzdłuż doliny Nilu.

PAŹDZIERNIK

Lecą przez Sudan, Etiopię, Ugandę. Część ptaków pozostaje tu na całą zimę, większość podąża dalej na południe.

LISTOPAD

Wędrują przez Kenię, Tanzanię, Malawi, Zambię. Część kończy tu swoją wędrówkę, pozostałe lecą na południe kontynentu.

GRUDZIEŃ

Bociany, lecą przez Bostwanę i Zimbabwe (część z nich zimuje w tych krajach),docierając do Afryki Południowej.

bocian.gif bocian.gif bocian.gif bocian.gif bocian.gif

CIEKAWOSTKI O BOCIANACH…

Zapewne niewielu wie o tym, że Polska jest "bocianową" potęgą na świecie, bo co czwarty bociek na świecie to Polak. Bocian nierozerwalnie związany z naszą kulturą, krajobrazem, od wieków otaczany sympatią i szacunkiem ze strony ludzi stanowi niewątpliwie symbol naszego kraju. Gdzie, jeśli nie w Polsce powinien mieć swoje święto? Dzień 31 maja ogłoszono Dniem Bociana.

Bocian biały to jeden z największych ptaków europejskich. Długość jego ciała wynosi około 100 cm, waga przeciętnie 3,5 kg. Rozpiętość skrzydeł dorównuje orłom i podobnie jak one porusza się najsprawniej lotem szybującym. Bociany należą do grupy ptaków wędrownych czyli odbywających regularne sezonowe przeloty z terenów lęgowiskowych na zimowiska i z powrotem.

Jedną z najbardziej znanych metod poznania przebiegu tras wędrówek ptaków jest ich obrączkowanie. Najnowszą metodą badań szlaków migracji jest umieszczanie nadajników satelitarnych na ciele ptaka. Sygnały odbierane przez satelitę pozwalają określić miejsce pobytu bociana z dokładnością do jednego kilometra.

Bociany białe należą do grupy ptaków wędrownych czyli odbywających regularne sezonowe przeloty z terenów lęgowiskowych na zimowiska i z powrotem. Przyczyną istnienia zjawiska migracji u ptaków są zmiany pogodowe. W naszej strefie klimatu umiarkowanego wraz z następowaniem po sobie kolejnych pór roku, wyraźnie zmienia się ilość i dostępność pokarmu. Najtrudniejszym do przetrwania okresem jest zima, kiedy temperatura spada poniżej zera, ziemię przykrywa warstwa śniegu, a dni stają się coraz krótsze. Dlatego też wiele gatunków ptaków, aby przeżyć opuszcza jesienią lęgowiska i leci na południe w poszukiwaniu pożywienia.

Sposoby orientacji i nawigacji, jakimi posługują się ptaki od dawna fascynowały ludzi. Wiadomo, że ważną rolę w wyznaczaniu kierunku lotu pełni położenie Słońca na niebie, układ gwiazd, natężenie pola magnetycznego Ziemi, a także {w przypadku do ptaków dorosłych wędrujących na zimowiska kolejny raz} zapamiętane obrazy i dźwięki.
Jesienny przelot na zimowiska zajmuje bocianom zwykle 3 - 4 miesiące.

W czasie lotu ginie dużo ptaków. Przyczyny są różne: Każdego roku w Polsce kilkadziesiąt boćków ginie na skutek porażenia prądem, zatrucia środkami chemicznymi, kolizjami z samolotami. W Afryce i krajach Bliskiego Wschodu zdarzają się przypadki polowań na bociany. W Polsce dużo, szczególnie młodych boćków ginie na skutek zaplątania w sznurki od snopowiązałek. Ptaki przynoszą je do gniazda obok trawy i wyściełają nimi gniazdo. Sznurki łatwo oplątują się wokół boćków, które chcąc się uwolnić z pułapki powodują zaciskanie się na nodze. Tworzą się obrzęki i rany, w końcu kończyna ulega deformacji i obumiera. Nieszczęśnik skazany jest na powolne umieranie.

Zbierajmy sznurki od snopowiązałek i od pras. Nie wyrzucajmy ich. Każdy zebrany sznurek to być może uratowany mały bociek.

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License